Dr n.med.Marek Niewiedzioł
SPECJALISTA CHORÓB WEWNĘTRZNYCH, ENDOKRYNOLOG
LUBLIN, UL. FURMAŃSKA 6
602 116 254TEL. 
Endokrynolog O mnie Ubezpieczenie Kontakt
Ultrasonografia w praktyce endokrynologicznej:

CHOROBY PRZYTARCZYC
A nalogicznie do innych gruczołów wydzielania wewnętrznego nieprawidłowości przytarczyc obejmują zaburzenia budowy i funkcji.
W badaniu ultrasonograficznym prawidłowe przytarczyce nie uwidoczniają się. Zmiany guzkowe przytarczyc trudno rozróżnić od guzków tarczycy. W przypadku nadczynności przytarczyc i wpółwystępowania guzków tarczycy badaniem diagnostycznym jest scyntygrafia.
Prawdopodobnie głównym efektem działania parathormonu (hormonu przytarczyc) jest powstanie aktywnej postaci witaminy D (1,25OH-D3).
Nadmiar parathormonu powoduje objawy kliniczne pogrupowane w tzw. maski. Wyróżniamy maski: nefrologiczną, rrumatologiczną, gastroenterologiczną, psychiatryczną, endokrynologiczną, kardiologiczną, hematologiczną. Duży problem stanowi obcnie tzw. normoklacemiczna postać nadczynności przytarczyc.
Niedobór parathormonu powoduje liczne dolegliwości. Tężyczka, zaburzenia neurologiczne, zaćma, sucha skóra, zaburzenia przydatków skóry , ubytki szkliwa zębów to objawy związane z niedoborem parathormonu.
Podobne objawy powoduje niedobór witaminy D3 (a właściwie hormonu D3).
Dobry endokrynolog powinien starać się rozróżnić rodzaj zaburzeń.
Zalecane podstawowe badania to oznaczenie parathormonu, 25-OH-D3, wapnia, fosforu.